Някой пита ли ни как прекарваме дните си, какво е чувството да знаем, че детето никога повече няма да се върне у дома, да видим красивите му очи, красивата му усмивка, да го чуем да се смее, да очакваме с нетърпение поредния Великден с него? Живеем, за да отидем на гробището, да се мотаем с децата си, да им кажем колко много им липсва домът, каза Юлия Златкова, чийто син загина при пожара, пише МКД.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)